Γερμανοελληνικό - Ελληνογερμανικό Λεξικό Gross

Το ΛΑΤΙΝΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ του Ευστράτιου Δ. Τσακαλώτου που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1921 αποτελεί παλιό αλλά δοκιμασμένο φιλολογικό έργο, για όλους όσοι ασχολήθηκαν με τα λατινικά γράμματα.

Το "Ελληνο-λατινικό λεξικό" του Ευστράτιου Δ. Τσακαλώτου, φωτοτυπική ανατύπωση της έκδοσης του 1926, αποτελεί παλιό αλλά δοκιμασμένο φιλολογικό έργο, απαραίτητο για τη σπουδή των λατινικών γραμμάτων.

Τελευταία όλο και συχνότερα γινόμαστε μάρτυρες μιας πολύ σημαντικής έξαρσης των εθνολογικών προβλημάτων και αντιθέσεων σε ολόκληρο τον κόσμο (. . .) που οδηγεί σε σημαντικές αλλαγές του γεωπολιτικού χάρτη. Τούτο μαρτυρά πως η εθνογένεση σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κλειστό ιστορικά κεφάλαιο.

Το ΛΕΞΙΚΟΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ της Αττικής Πεζογραφικής Διαλέκτου εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό για την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία (Μεγάλη Γραμματική, Συντακτικόν, Λεξικόν Ορθογραφικόν κ.α.) του μεγάλου ηπειρώτη φιλολόγου και δρ. του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεωργίου Ζηκίδη.

Το "Λεξικό των ρημάτων της νεοελληνικής" έρχεται να καλύψει ένα κενό της λεξικογραφικής βιβλιογραφίας μας.

Το Λεξικό Ελληνικής Αρχαιογνωσίας είναι ένα πρωτότυπο, εύχρηστο και κατατοπιστικό έργο για ευρύτατη χρήση. Συντάχτηκε με πολλή φροντίδα, για να φανεί χρήσιμο πρώτα στους συναδέλφους καθηγητές των γυμνασίων και των λυκείων απευθύνεται όμως επίσης και στους φοιτητές των φιλοσοφικών σχολών, στους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και σε κάθε εραστή του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Σε ένα αντίστροφο λεξικό οι λέξεις ταξινομούνται αλφαβητικά κατ΄αντίστροφη σειρά, δηλαδή από το τέλος προς την αρχή τους με βάση το τελευταίο γράμμα, μετά το προτελευταίο και ούτε καθεξής μέχρι το αρχικό γράμμα της λέξης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση της λεξικολογικής ύλης σύμφωνα με τα συστημάτα τερμάτων και ομοίων καταλήξεων.